|
(27)
Da Simon og Jørgen engang gik til Skole,
mødte de en fremmed Mand, som spurgte om Veien
til en
Gaard, som laa noget fra Skolen. Simon var en
slem
Dreng, og fandt Fornøielse i at narre
Folk; han sagde
altsaa til den Fremmede, at han skulde gaae ad den
Vei
paa høire Haand. Men Jørgen var
en oprigtig og tjenst-
færdig, og sagde, at Simon vilde narre ham;
thi den
rette Vei gik paa venstre Haand. Den Fremmede vidste
nu ikke, hvad han skulde gjøre, men Jørgen
tilbød ham
at han vilde følge med ham, og vise ham Veien.
Si-
mon taug og gik til Skolen. Da Børnene vare
sam-
lede, spurgte Læreren efter Jørgen.
Jeg traf ham
underveis, sagde Simon, men da jeg spurgte ham om
han vilde følge med, svarede han: det haster
ikke, jeg
vil først hen i Skoven for at lede efter Fuglereder.
Noget
derefter kom Jørgen, og sagde hvor han havde
været.
Læreren var nu i Uvished, derfor vilde han ikke
strax
straffe Jørgen, førend han nøiere
havde undersøgt Sa-
gens rette Sammenhæng. Simon glædede sig
imid-
lertid i det Haab, at hans List var lykket ham: men
om Eftermiddagen kom den Fremmede ind i Skolen,
og spurgte efter den Dreng, der havde viist ham Vei.
Nu fik Læreren Sandheden at vide. Den Fremmede
gav Jørgen Penge til en Tavle: men Simon
maatte i tre Dage sidde paa den lille Skammel ved
Døren, hvor de uartige Børns Plads var.
--------------------
§. 9.
|